De melding heeft als achtergrond dat er geen volledige procedure moet doorlopen worden, maar dat de overheid toch op de hoogte moet zijn van eventuele wijzigingen die in de ruimte gebeuren. Het is dus een eenvoudige vorm van beoordeling en zorgt voor minder administratieve last en een kortere procedurele doorlooptijd.

De Vlaamse regering wenst in te zetten op een efficiëntere vergunningverlening en daarbij wordt o.a. gekeken naar opschalen van de handelingen waarvoor meldingen (en ook de vrijstellingen) zullen toegepast kunnen worden. Er zullen dus meer stedenbouwkundige handelingen en eventuele milieuhandelingen zijn die onder de meldingsplicht zullen vallen, zodat deze een prominentere plaats zullen krijgen in de omgevingsvergunningscontext.

Op het programma van de studienamiddag staan:

De verschillende situaties waarbij een melding kan voorzien worden. Hier wordt bijzondere aandacht besteed aan de recente
wijzingen in de VCRO en de op til zijnde wijziging van het besluit van de Vlaamse Regering van 16 juli 2010 betreffende de meldingsplichtige handelingen ter uitvoering van de VCRO, waardoor aldus de situaties waarin de melding kan toegepast worden, aanzienlijk wordt vergroot.

Omdat de aantal meldingsplichtige handelingen wordt vergroot, komt misschien de handhaving daarvan ook meer in het vizier en actualiteit. Vandaag worden meldingen weinig of zelden gehandhaafd, maar dit zal dus mogelijks veranderen gezien de beoogde opschaling van het instrument van de meldingsplichtige handeling. Ook dit aspect en de
mogelijkheden tot handhaving komen uitvoerig aanbod.

De procedure voor de melding die ofwel op zichzelf kan ingediend worden, dan wel in bepaalde gevallen moet geïntegreerd worden in een bepaalde vergunningsaanvraag. De procedure wordt toegelicht, samen met de beoordelingsgrond van de overheid en de mogelijkheid tot het opleggen van voorwaarden.